L'UNDICI  AGUSTU

 
 

 

Pe' mmìa fu trist'assa' l'ùndici agustu!

e non m'u scordu tantu facirmenti:

i vecchj'amici, non mi pari giustu

ca mòrinu e ti passanu d'a menti.

 

'Nt'o barri nd'avìa jutu 'ja matina,

ca d'u cafè non pozzu far'a menu;

comu nescìa, mi vinni 'n'arrisina

e 'ju cafè fu ppeju d'u velenu!...

 

'Nt'a strata vitti com'a 'n'ammujinu

'i genti chi non sacciu chi facìa;

quandu cercavi pemmu m'avvicinu

'ja scena mi restàu 'nt'a menti mia:

 

era Loici, stancu, chi tornava

'i 'ju spitali aundi nd'avìa jutu:

amaru, era cumbintu ca sanava

e 'mbeci nd'u portaru 'nt'o tambutu.

 

D'a màchina u scinduru, ccittu ccittu,

cu garbu - s'u levaru - e 'docazioni,

'ja Ddolurata, m'esti benedittu,

"a spalla", chiji pochi amici bboni.

 

Fu 'nu grid'a Gejusa, fu 'nu gridu!

'A vuci si spargìu 'nt'a 'nu minutu.

U dicu chi provavi non mi fidu…

c'o megghj'amicu mèu 'nd'avìa morutu!

 

'Nt'è trìspidi appojatu j'all'ortaru,

'na cass'i zincu e i figghji, jà vicinu,

d'u patri nci dunàvanu riparu,

cà fu tradutu d'u malu distinu…

 

Eneidi, Afroditi e nc'er'Adoni,

Isidi, Amoa e Piera chi ciangia,

'a chjesa si linchìu d'animi bboni

pe' l'urtimu salutu a cu' partìa.

 

Hjuri e curuni sup'o catalettu,

gràlimi chi scindìanu a hjumara,

'ntornu a Loici, chi portàu rispettu,

a genti era cogghjuta, para para.

 

Non sacciu veramenti chi provavi

quandu m'avvicinavi j'o tambutu!

Eu sacciu sulamenti c'abbracghavi

e 'a vuci n'a trovav'a 'ju minutu.

 

- O lo', - nci dissi (sulu c'u penzeru) -

chist'è 'nu scherzu chi ndi sta facendu?

Arzat'i jocu e cerc'o sì sinceru,

n'è vi' c'amici toi stannu suffrendu? -

 

- O Ti', - mi rispundìu – si vvo' u mi senti,

tu chi canusci ogni cosa 'i mia,

ti cercu 'nu favuri sulamenti:

dincill'a tutti 'a 'muri chi sentìa

 

p'a genti, p'o paisi e i gejusani

chi non mi dèttaru ma' soddisfazioni,

cu mmìa fur'arraggiati com'e cani

e ma' nd'èpperu mancu cumpassioni.

 

Mo esti tutta cca cogghjut'a genti,

chi ciangi e arridi sup'a 'sti quattr'ossa…

Eu sugnu mortu, Ti', pe' beramenti,

ma l'attu su', cu mmia, quasi 'nt'a fossa!

 

Non era tantu megghju, si 'sta genti,

mi volìa beni, 'm bita, veramenti!?